ذرهبین
ذره بین یک لنز محدب است که به شما اجازه میدهد تا تصویر بزرگتری از جسم مورد مشاهده را با جزئیات بیشتری ببیند. گاهی اوقات لازم است که از یک وسیله جانبی برای بهتر دیدن کمک بگیریم.
زمانی که قدرت دید چشم انسان کم شود، یا به اصطلاح ضعیف شود، باید از وسیله ای کمک گرفت که ضعف عدسی چشم ما را برطرف کند. این وسیله، ذره بین نام دارد.
عدسی و اجزای تشکیل دهنده آن چیست؟
عدسی ذره بین از مواد شفافی مانند شیشه و پلاستیک ساخته میشود. بدنه آن ها عموما از جنس پلاستیک یا فلز میباشد. توجه کنید که به هیچ عنوان نباید از مواد دارای الکل مانند اکثر شوینده ها برای تمیز کردن عدسی های آکریلیک یا پلاستیکی استفاده کرد، چون باعث کاهش بزرگ نمایی عدسی میشوند.
ساعت ها دارای اجزا مکانیکی هستند که به آسانی با چشم دیده نمیشوند، به همین علت ساعت سازها برای بازبینی و تعمیر انواع ساعت ها از ذره بین ساعت سازی استفاده میکنند. این ذره بین کوچک معمولا چراغدار هستند تا در صورت عدم وجود نور کافی نیز بتوان از آن ها استفاده کرد.
اولین چیزی که ممکن است با شنیدن اسم ذره بین به ذهن انسان خطور کند، استفاده از آن برای مطالعه میباشد. ممکن است به یاد ذره بین های دستی پایه دار بیافتید که همیشه آن ها را می دیدید، ولی شاید جالب باشد بدانید که جدیدترین نسل این عدسی ها، ذره بین های هدبندی هستند که با نصب بر روی سر، آزادی عمل بیشتری را برای دست ها فراهم میآورند و برای انجام کارهای حساس مفیدتر هستند.
تاریخچه ذرهبین
در سال ۴۲۴ قبل از میلاد مسیح برای اولین بار با استفاده از کره ای که از جنس شیشه بود را پر از آب کردند، توانستند بزرگ شدن تصاویر را با استفاده از عدسی ها ببینند. آریستوفان (شاعر کمدی) این کشف را برای دیدن حروف بسیار کوچک استفاده کرد. در قرن نوزدهم برای اولین بار خواص و ویژگی های این وسیله توسط راجر بیکن (کشیش و فیلسوف و مدرس فرانسیسکن انگلیسی) معرفی شد. در همین قرن بود که در ایتالیا برای اولین بار، عینک های چشمی ساخته شدند.
نمایش بیشتر- بستن




















